تاریخ: دوشنبه ۳ مهر ۱۳٩۱ساعت ۱٠:۱٤ ‎ق.ظ

سلامت

 

میگرن آسیبی به مغز نمی‌رساند

 

حتی شدید‌ترین فرم‌های بیماری میگرن که به شکل سردردهای مزمن بروز پیدا می‌کند آسیبی به مغز نمی‌رساند.
معمولا بسیاری از بیماران مبتلا به میگرن این سوال را از خود می‌پرسند که آیا سردردهای شدید میگرنی می‌تواند برای مغز مضر باشد یا خیر؟
اما دکتر کریستف تزوریو محقق دانشگاهی در پاریس در این باره گفت: تحقیقات ما نشان می‌دهد که هیچ چیزی برای نگرانی وجود ندارد و این بیماری آسیبی به مغز نمی‌رساند.
میگرن در اصل نوعی از سردردهای ناتوان کننده است. بیماران مبتلا به میگرن گاهی اوقات هاله‌ای از نور را در برابر چشمان خود می‌بینند. میگرن تقریبا یک نهم بزرگسالان را به خود دچار می‌کند. هنوز علت بروز این بیماری کشف نشده است، اما محققان معتقدند شاید رگ‌های خونی در مغز در پیدایش میگرن نقش داشته باشند.
قبلا هم تحقیقات انجام شده نشان داده بود افرادی که سابقه ابتلا به میگرن را دارند بیش‌تر از دیگران ممکن است دچار آسیب‌های جزئی در رگ‌های خونی بسیار کوچک داخل مغز انسان شوند. این پارگی‌های بسیار کوچک در اثر از بین رفتن تدریجی رگ‌های ریزی به وجود می‌آید که خون را به مواد سفید مغز می‌رسانند که مسوولیت انتقال اطلاعات را به قسمت‌های مختلف مغز بر عهده دارند. مشابه با همین اتفاق هم در بین افراد سالمند، مبتلایان به دیابت و افرادی که از فشار خون بالا رنج می‌برند مشاهده می‌شود.
تزوریو و همکارانش به دنبال بررسی این موضوع بودند که آیا مبتلایان به میگرن بیش‌تر از دیگران این علائم رو از خود نشان می‌دهند یا خیر؟
تحقیقات گسترده نشان داد حتی سالمندانی که به شدید‌ترین نوع میگرن دچار هستند هیچ نشانه‌ای از آسیب مغزی در آن‌ها مشاهده نشده است. توبیاس کروث که در این تحقیقات شرکت داشته است در این باره گفت: این یافته‌ها می‌تواند برای بسیاری از مردم امیدبخش باشد. با وجود آنکه احتمال آسیب‌ رسیدن به رگ‌های بسیار کوچک مغز در اثر ابتلا به میگرن افزایش پیدا می‌کند، اما ثابت شده است که این ناهنجاری‌ها اثری در کاهش عملکرد مغزی انسان‌ها ندارد.

http://dl.clip2ni.com/2011/6/1340998469_693jw8.gif

خروپف و ضعف حافظه

 

به گفته یک متخصص گوش، حلق و بینی، کسانی که در خواب خروپف می‌کنند به علت کاهش اکسیژن‌رسانی به مغز، دچار ضعف حافظه می‌شوند.

هنگام خروپف‌های شدید فرد دچار تنگی نفس می‌شود که در نتیجه آن اکسیژن کاهش یافته و دی‌اکسید کربن خون افزایش می‌یابد و باعث ایجاد مشکل در مغز و ضعف حافظه می‌شود.به گفته وی، کسانی که در اثر خروپف شدید دچار قطع و تنگی نفس می‌شوند. پس از بیداری، خسته، خواب‌آلود و کسل می‌شوند که باعث می‌شوند روز بدی را آغاز کنند.این فوق تخصص گوش، حلق و بینی با بیان اینکه نوع بالش و شکل آن در ایجاد خروپف نقش چندانی ندارد، افزود: هر نوع مشکلی که در بینی به وجود بیاید باعث ایجاد خروپف می‌شود که از بین آنها می‌توان به انحراف و پلیپ بینی، شکستگی‌های داخل بینی به گونه‌ای که کاملا کج شده باشد، تومورهای داخل بینی و بستگی پره‌های آن از عوامل به وجود آورنده خروپف اشاره کرد.

وی افزود: هم‌چنین کسانی که گردن‌های کوتاه دارند و چاق‌تر از دیگران هستند، نیز دچار خروپف می‌شوند که با کاهش وزن خود تا حد زیادی بهبود می‌یابند.وی تصریح کرد: با افزایش سن که در اثر آن عضلات حلق و زبان کوچک و شل می‌شوند نیز خروپف‌ها شدت می‌گیرد و حتی ممکن است کسی در جوانی مشکلی نداشته باشد اما در پیری به آن دچار شود.دکتر آذری با بیان اینکه خروپف بر اثر لرزش زبان کوچک و لبه کام نرم به وجود می‌آید، افزود: زمانی که مسیر تنفس تنگ باشد و با لرزش زبان کوچک، فرد خرخر می‌کند که اگر قاعده زبان بزرگی هم داشته باشد این مشکل تشدید می‌شود.

وی تاکید کرد: زبان فرد در هنگامی که طاق باز می‌خوابد به علت جاذبه زمین پایین می‌آید و به عقب حلق می‌چسبد؛ در نتیجه راه بینی مسدود شده و نفس کشیدن برای فرد مشکل می‌شود که با خوابیدن به پهلو برطرف خواهد شد.وی در خصوص نحوه درمان خروپف گفت: درمان خروپف باید بر اساس علت آن صورت بگیرد مثلا کسی که دچار انحراف و پلیپ بینی باشد باید آن را جراحی کند و اگر دارای گردن کوتاه و چاق بود با کاهش وزن خود از چربی‌های دور گردن که در ایجاد خروپف موثر است، بکاهد.دکتر آذری با بیان اینکه خروپف درمان دارویی چندانی ندارد، افزود: اکنون وسایلی ساخته شده که در حلق گذاشته می‌شود و با کشیدن زبان به بیرون خرخر را کاهش می‌دهد.

وی افزود: همچنین یکی از راه‌های درمان خروپف، کوچک کردن زبان کوچک و لبه‌های کام نرم است که هم می‌توان با استفاده از دستگاه رادیوفرکوئنسی این کار را انجام داد که باعث سفتی و کوتاهی زبان کوچک و بالا کشیده شدن کام نرم می‌شود و هم با استفاده از عمل جراحی، می‌توان کل زبان کوچک و چند میلی‌متر از لبه‌های کام نرم را برداشت.وی در پایان تاکید کرد: کسانی که دچار خروپف‌های شدید همراه با تنگی نفس هستند، حتما باید به پزشک مراجعه کنند.

http://dl.clip2ni.com/2011/6/1340998469_693jw8.gif

ماده مخدر شیشه و بدبینی

 

محمدرضا حمزه پور با بیان اینکه قرصهای حاوی مت آمفتامین در جنگ جهانی دوم تولید و مورد استفاده قرار گرفت اظهار داشت: در این قرصها 5میلی گرم مت آمفتامین بود که بعد از چند سال اثرات خود را نشان داد اما معتادان به شیشه در هر مصرف نزدیک به دو گرم مت آمفتامین مصرف می کنند به همین دلیل واکنش بدن به آن شدید است و تاثیرات تخریبی زیادی بر بدن دارد.وی با اشاره به پخش مستندی در مورد افراد معتاد به شیشه در تلویزیون فارسی بی بی سی اظهار داشت: نمی‌توان پذیرفت که فردی روزانه چندین بار شیشه مصرف کند و زندگی عادی خود را ادامه دهد. مسلما چنین چیزی غیر واقعی است زیرا 100درصد افرادی که شیشه مصرف می کنند دچار بدبینی می شوند و 30 تا 40 درصد آنها دچار سایکوز یا روان پریشی می شوند. در حالی که شیوع سایکوز در بین افراد عادی 1 تا 2درصد است.

حمزه پور با تاکید بر اینکه معمولا افرادی که شیشه مصرف می کنند یک بیماری روانپزشکی همراه دارند، بیان داشت: اثرات شیشه و مت آمفتامین پنج تا 10 برابر بیشتر از کوکائین است و هرچه مصرف این ماده بیشتر باشد اثرات نیز شدیدتر می شود. تحقیقات بر روی کوکائین نیز نشان دهنده اثرات تخریبی، ایجاد افکار پارانوئیدی و سایکوز یا جنون در افراد مصرف کننده است.وی با اشاره به اینکه ماده اولیه ساخت شیشه در صنعت پتروشیمی بسیار زیاد است، موادی که از حلقه بنزنی ساخته شدند بسیار زیاد هستند و به همین دلیل می توان شیشه را به راحتی در یک آزمایشگاه خانگی تهیه کرد.

این درمانگر اعتیاد به اثرات شیشه بر بیماری قلبی اشاره کرد و افزود: تا چند سال پیش اگر جوانی با تپش قلب زیاد به دکتر مراجعه می کرد و نوار قلب او مشکل نداشت آن را ناشی از استرس می دانستند و با تجویز قرص پروپرانول او را مرخص می کردند اما اکنون چنانچه این اتفاق بیفتد حتما باید بیمار از نظر مصرف شیشه مورد آزمایش قرار گیرد و نباید به او پروپرانول داد زیرا در صورت مصرف شیشه این قرص منجر به مرگ فرد می شود.

http://dl.clip2ni.com/2011/6/1340998469_693jw8.gif

حساسیت دندانی چیست

 

دنــدان عضوی است که به دلیل شرح وظایفش اگر دچار مشکل شود به راحتی می‌تواند زندگی طبیعی فرد را دچار اختلال کند. یکی از مشکلاتی که بسیاری از بیماران با آن دست به گریبان هستند حساسیت دندانی است. برای آشنایی بیشتر با این مشکل رایج پای صحبت‌های دکتر فرخ آصف‌زاده نشستیم.

دندان طبیعی حساس نیست

ساختار یک دندان به‌طور طبیعی به گونه‌ای است که نسبت به برخی محرک‌های حفره دهان مثل شیرینی یا ترشی اصلا نباید واکنش نشان دهد و در مقابل برخی محرک‌ها مثل سرما یا گرما واکنش آن نباید شدید باشد. در خارجی‌ترین بخش تاج دندان ماده‌ای به نام مینا قرار دارد که سخت‌ترین بافت بدن است و اصلی‌ترین عامل در حفاظت از دندان در برابر محرک‌های محیطی محسوب می‌شود.

حساسیت دندانی چیست؟

حساسیت دندان زمانی اتفاق می‌افتد که دندان نسبت به محرک‌های حفره دهان واکنشی شدیدتر از حالت طبیعی از خود نشان دهد. مثلا اگر قبلا در برابر آب یخ دندان‌ها احساس سرما می‌کردند حالا با نوشیدن آب سرد معمولی هم دندان‌ها واکنش نشان داده و حساس‌تر از قبل می‌شوند. علل ایجاد حساسیت مختلف است و ممکن است به دلیل ساییدگی تاج یا طوق دندان، تحلیل لثه، جرمگیری عمیق یا پوسیدگی اتفاق افتاده باشد.

بد مسواک زدن، بلای جان دندان!

مسواک زدن اصلی‌ترین عامل در حفظ سلامت دندان‌هاست اما اگر از این وسیله درست استفاده نشود، می‌تواند اثر تخریبی وحشتناکی روی دندان‌ها و لثه داشته باشد. بسیاری از مردم به تصور اینکه هرچه محکم‌تر مسواک بزنند، بهتر است، مسواک‌های سفت خریداری کرده و روزی 5-4 بار با حداکثر قدرت مسواک می‌زنند تا به خیال خودشان دندان‌ها تمیزتر شوند. برخی افراد هم به تصور اینکه با این کار دندان‌ها سفیدتر می‌شوند از خمیردندان‌های سفیدکننده استفاده کرده و با همین روش مسواک می‌زنند، در صورتی که با این کار به مرور زمان لثه نازک روی طوق دندان‌ها تحلیل رفته و طوق دندان‌ها ساییده می‌شوند؛ به نحوی که در ناحیه طوق دندان‌ها لثه از بین رفته و به نظر می‌رسد ارتفاع دندان اضافه شده است. در‌عین حال طوق دندان‌ها بر اثر شدت مسواک زدن از بین رفته و حالتی گود افتاده شبیه کاسه ایجاد می‌شود. به این ترتیب نه تنها زیبایی و سلامت دندان‌ها و لثه تامین نمی‌شود بلکه مشکل بزرگی به نام حساسیت دندانی هم اضافه می‌شود. در عین حال چون عامل اصلی رنگ سفید دندان ضخامت میناست با ساییده شدن زیاد، ضخامت مینا هم کم شده یا اینکه کاملا از بین می‌رود و به این ترتیب دندان نه‌تنها سفیدتر نشده بلکه زردتر هم می‌شود چون رنگ عاج که در زیر مینا قرار دارد، زرد است و با کم شدن ضخامت مینا رنگ آن واضح‌تر دیده می‌شود.

دندان قروچه مشکلزا

با افزایش سن، دندان‌ها هم کمابیش ساییده می‌شود؛ این موضوع به‌خصوص در افرادی دیده می‌شود که تماس دندان‌هایشان روی یکدیگر شدید باشد (مثلا افرادی که دندان قروچه دارند) یا کسانی که تعدادی از دندان‌هایشان را از دست داده‌اند و در نتیجه فشار بیشتری روی دندان‌های باقیمانده اعمال می‌شود. این ساییدگی‌ها بیشتر روی تاج دندان‌ها و اغلب در دندان‌های جلویی دیده می‌شود.

جرمگیری هم میتواند دندانها را حساس کند

وقتی روی دندان و زیر لثه جرم زیادی وجود داشته باشد لثه و استخوان نگهدارنده دندان دچار عفونت شده و بیمار باید تحت جرمگیری عمیق یا گاهی جراحی لثه قرار گیرد. در مواردی که جرم‌های زیر لثه‌ای خیلی سنگین و شدید باشد یکی از عوارض ناخواسته جرمگیری یا جراحی، حساس شدن دندان‌هاست، زیرا ناحیه طوق (که مینای بسیار نازکی دارد) و ریشه (که اصلا مینا ندارد) بعد از حذف جرم‌ها به‌طور مستقیم در معرض محرک‌های محیطی قرار می‌گیرد. البته حساسیت بعد از جرمگیری یا جراحی اغلب زودگذر است اما در موارد معدودی ممکن است این حساسیت ادامه داشته و باعث آزار بیمار شود.

پوسیدگی هم حساسیت می‌آورد

یکی دیگر از علل حساسیت دندان‌ها پوسیدگی است، یعنی به‌دلیل عدم رعایت بهداشت، مینای دندان در اثر فعالیت باکتری‌های دهان تخریب شده و با گسترش پوسیدگی به عاج محرک‌ها به‌طور مستقیم روی عاج دندان اعمال می‌شوند، بدین ترتیب دندان حساس می‌شود. در پوسیدگی دندانی اغلب شدت حساسیت بیشتر است و شدت آن معمولا به‌شدت پوسیدگی بستگی دارد. البته امکان دارد به رغم وجود یک پوسیدگی عمیق دندان هیچ‌گونه علائمی نداشته باشد اما اگر قرار باشد یک دندان پوسیده دچار درد و حساسیت شود اغلب شدت این علائم با شدت پوسیدگی مرتبط است. معمولا دندانی که پوسیدگی عاجی دارد نسبت به محرک‌ها به‌خصوص سرما حساس است و در صورت مجاورت با چنین محرکی دچار دردی تیز و شدید می‌شود که با حذف تحریک (مثلا قورت دادن آب سرد) در مدت زمانی کمتر از51 ثانیه برطرف می‌شود و معمولا می‌توان دندان دردناک را مشخص کرد. چنین دردهایی هشداری کاملا جدی هستند و بیمار باید به‌سرعت نسبت به درمان دندان مورد نظر اقدام کند وگرنه به دنبال پیشرفت پوسیدگی، پالپ دندان (بافت نرم مرکز دندان که حاوی عروق و اعصاب است) درگیر می‌شود. تا قبل از رسیدن به چنین مرحله‌ای، دندان اغلب با درمان‌های ساده ترمیمی دندانپزشکی قابل درمان است.

کسانی که ترشی می‌خورند

افرادی که علاقه زیادی به ترشی دارند به‌شدت در معرض خطر حساسیت دندانی هستند، به‌خصوص کسانی که لیموترش می‌جوند! زیرا اسید موجود در مواد ترش باعث از بین رفتن مینای بسیار نازک ناحیه طوق دندان شده و این ساییدگی شیمیایی زمینه‌ساز حساسیت دندان می‌شود.

برای اینکه دندان‌ها حساس نشوند...

آرام مسواک بزنید.
از مسواک‌های نرم استفاده کنید.
برای سفید شدن دندان‌ها و استفاده از خمیردندان‌های سفیدکننده با دندانپزشک خود مشورت کنید.
برای پیشگیری از پوسیدگی، نخ دندان فراموش نشود.
زیاد ترشی مصرف نکنید به ویژه لیموترش گاز نزنید.
اگر دندان قروچه دارید حتما برای درمان آن به دندانپزشک مراجعه کنید.
اگر دندانی از دست داده‌اید هر چه سریع‌تر نسبت به جایگزین کردن آن اقدام کنید.
هر 6 ماه یک‌بار به دندانپزشک مراجعه کنید تا اگر نیاز به درمان‌های ترمیمی یا جرمگیری وجود دارد در مراحل اولیه انجام شود نه اینکه بیماری پیشرفت کرده و به تخریب دندان، لثه و استخوان منتهی شود.

از دندانهایتان حساسیتزدایی کنید

اگر حساسیت دندان به دلیل ساییدگی طوق دندان ایجاد شده باشد (به‌دلیل بد مسواک زدن یا مصرف زیاد مواد ترش) در موارد پیشرفته باید با درمان‌ ترمیمی ناحیه ساییده را ترمیم کرد. به این ترتیب حساسیت به‌شدت کاهش می‌یابد یا کاملا از بین می‌رود. این ترمیم عمدتا با کمک مواد هم‌رنگ دندان (کامپوزیت‌ها) صورت می‌گیرد. اگر هم ساییدگی طوق خیلی ناچیز باشد یا حساسیت به دلیل تحلیل لثه و عریان شدن ریشه دندان‌ها اتفاق افتاده باشد بهترین راه استفاده از یک خمیردندان ضدحساسیت یا درمان‌های ضدحساسیتی در مطب است که بنابر تشخیص دندانپزشک انجام می‌شود. اگر تحلیل لثه‌ها خیلی شدید باشد گاهی استفاده از روش‌های جراحی برای پیوند لثه ضروری است. به این ترتیب در عین حل مشکل لثه حساسیت دندان‌ها هم برطرف می‌شود. اگر سایش تاج یا لبه برنده دندان‌ها عامل ایجاد حساسیت باشد، ممکن است نتوان به سادگی محل ساییده شده را ترمیم کرد چون معمولا در این حالت اعمال نیروهای شدید جویدن عامل سایش دندان‌هاست و ممکن است ترمیم دچار شکستگی شود.

اگر هم سایش خیلی شدید نباشد، می‌توان از درمان‌های ضدحساسیت در مطب یا از خمیردندان کمک گرفت. اگر هم مشکل به دلیل پوسیدگی دندان ایجاد شده باید هرچه سریع‌تر دندان پوسیده ترمیم شود تا از پیشرفت پوسیدگی و عوارض بعدی پیشگیری شود. در موارد بسیار نادری بدون وجود هیچ مشکلی دندان حساس است. در این شرایط هم به‌کارگیری درمان‌های ضدحساسیتی در مطب یا تجویز خمیردندان ضدحساسیت راهگشا خواهد بود.

http://dl.clip2ni.com/2011/6/1340998469_693jw8.gif

ناخن‌هایی که زود می‌شکنند

 

از علل شکنندگی ناخن ها می توان زمینه های ارثی، ضربه های کوچک، خیس و خشک شدن ناخن توسط مواد قلیایی نظیر شوینده ها، کم خونی ناشی از فقر آهن، کاهش روی، کاهش گردش خون محیطی و همچنین استفاده از انواع لاک ها و استون یا مانیکور کردن ناخن ها را نام برد.

ناخن شکننده و خشک

کلی به ناخن‌هایتان تقویت‌کننده می‌مالید؛ از روغن زیتون و آب‌لیمو گرفته تا انواع محصولات تجاری، ولی هنوز هم حسرت داشتن ناخن‌هایی محکم را دارید. فکر می‌کنید کجای کار می‌لنگد؟ آیا ممکن است کمبود کلسیم، ناخن‌هایتان را ضعیف کرده باشد؟

لایه شاخی کراتین ناخن دارای یک ماده گوگردی به نام سیستئین می باشد و همین ماده است که موجب سفتی و سختی ناخن می‌شود.

از لحاظ استحکام، گوگرد و لایه شاخی کراتین از مهم‌ترین عوامل استحکام ناخن‌ها هستند.

کلسیم حدود یک درصد حجم ناخن را تشکیل می‌دهد و در سفتی و سختی ناخن هیچ‌گونه دخالتی ندارد. پس هیچ‌گاه ناخن در اثر کمبود کلسیم نمی‌شکند.

بین 10 تا 30 درصد حجم ناخن را آب تشکیل می‌دهد و اگر این آب کمتر از این مقدار شود، شکنندگی ناخن بیشتر می‌شود.

حدود 5 درصد ناخن را چربی‌ها تشکیل می‌دهند. هر چه چربی ناخن کمتر شود، قدرت نگهداری آب ناخن کمتر می‌شود و به همین میزان شکنندگی ناخن هم بیشتر می‌شود. چربی ناخن خانم‌ها در سنین یائسگی و بعد از آن کم می‌شود و به همین دلیل شکنندگی ناخن‌ها بیشتر می‌شود.

هر چه انعطاف‌پذیری ناخن کم شود، شکنندگی آن بیشتر می‌شود و چربی و آب از عمده‌ترین عوامل انعطاف‌پذیری ناخن‌ها هستند. بنابراین استفاده کردن از لاک‌پاک‌کن‌ها باعث شکنندگی ناخن‌ها می‌شود چون حین پاک کردن لاک، چربی و آب نیز از سطح ناخن پاک می‌شود.
مواد شوینده‌ای که خانم‌ها در خانه استفاده می‌کنند فقط چربی را از سطح ناخن برمی‌دارند، ولی باز هم با برداشتن چربی میزان شکنندگی ناخن را بالا می‌برند

ناخن‌ها به‌طور متوسط روزی یک‌دهم میلی‌متر رشد می‌کنند، یعنی سه میلی‌متر در یک ماه. رشد ناخن‌های پا، یک‌سوم ناخن‌های دست است.

بیشترین رشد ناخن در سنین 10 تا 14 سالگی است و بعد از سن 20 سالگی رشد آن کمتر می‌شود. شکنندگی ناخن‌ها پدیده متداولی است که در 20 تا 30 درصد افراد جامعه، مخصوصا خانم‌های 40 تا 50 ساله، اتفاق می‌افتد. این پدیده همین‌طور در اشخاصی که در محیط کار یا منزل با مواد شوینده زیاد سروکار دارند، شایع‌تر است.

10 علت شکنندگی ناخن‌ها

1- آسیب‌های تکراری: کسی که هر روز با مواد شوینده کار می‌کند، به دلیل اینکه به‌طور روزانه این آسیب به ناخن وارد می‌شود باعث شکنندگی ناخن‌ها می‌شود.

2- بلندی ناخن‌ها ارتباط مستقیم با شکنندگی ناخن دارد. هر چه ناخن بلندتر باشد، شکنندگی آن بیشتر است و به کسانی که این مشکل را دارند توصیه می‌کنم که همیشه ناخن‌های خود را کوتاه نگه دارند.

3- شغل افراد: نجارها، کفاش‌ها، آهنگرها و پزشک‌ها (چون از حلال‌ها استفاده می‌کنند) معمولا شکنندگی ناخن را تجربه می‌کنند.

4- لاک زدن و پاک کردن مداوم: لاک‌ باعث شکنندگی ناخن نمی‌شود ولی کسانی که با فاصله زمانی خیلی کم لاک خود را با استون پاک می‌کنند، در معرض آسیب ناخن هستند چون استون ماده حلال است.

ناخن های دست و پا

5- سن و سال هم ارتباط مستقیم با شکنندگی ناخن دارد. هر چه سن بالاتر و فرد مسن‌تر باشد، شکنندگی ناخن بیشتر می‌شود. در خانم‌ها چون ناخن آنها نازک‌تر است، شکنندگی ناخن‌ها بیشتر است.

6- بیماری‌های پوستی: بعضی بیماری‌های پوستی هم موجب شکنندگی ناخن می‌شوند. کسانی که مشکل خشکی پوست دارند شکنندگی ناخن هم دارند.

7- کسانی که کمبودهای تغذیه‌‌‌ای دارند، مخصوصا کسانی که دچار کمبود آهن یا روی هستند یا ویتامین‌های A، B، C، D و E را کمتر دارند در معرض شکنندگی ناخن هستند.

8- کم خونی ناشی از فقر آهن نیز باعث شکنندگی ناخن می شود. کم خونی وضعیتی است که در آن، تعداد یا اندازه گلبول های قرمز یا مقدار هموگلوبین موجود در خون کاهش یافته و تبادل اکسیژن و دی‌اکسیدکربن بین خون و سلول ها دچار اختلال می شود.

9- مشکلات غده تیروئید مثل کم کاری تیروئید.

10- انجام کارهای زیبایی بر روی ناخن ها مثل مانیکور کردن یا استفاده از ناخن مصنوعی یا کاشت ناخن نیز باعث شکنندگی ناخن می شود.

8- توصیه برای استحکام ناخن‌ها

1- ناخن‌های خود را بلند نگه ندارید و اگر ناخن‌های خود را به صورت چهارگوش بچینید، معمولا شکنندگی آنها کمتر می‌شود.

2- از عوامل شکنندگی ناخن مانند تماس مستقیم با شوینده‌ها پرهیز کنید و با دستکش کار کنید، به‌طوری که ابتدا دستکش نخی و روی آن دستکش پلاستیکی بپوشید، و یا از دستکش دولایه استفاده کنید که لایه داخلی آن پوشش نخی داشته باشد، زیرا استفاده از دستکش های پلاستیکی ساده موجب عرق کردن دست ها و نرم شدن ناخن ها و شکنندگی بیشتر آنها می شود.
کلسیم حدود یک درصد حجم ناخن را تشکیل می‌دهد و در سفتی و سختی ناخن هیچ‌گونه دخالتی ندارد. پس هیچ‌گاه ناخن در اثر کمبود کلسیم نمی‌شکند

3- از حضور بیش از حد در محیط‌های سرد پرهیز کنید.

4- ناخن‌ها را چرب و مرطوب نگه دارید. توصیه ما این است که از روغن‌های گیاهی استفاده کنید، مانند روغن زیتون و روغن بادام. هر روز بعد از اینکه دست‌ها را می‌شویید، یک یا دو لایه از این روغن‌ها را به ناخن‌ها بمالید.

5- کِرِم‌های مرطوب و نرم‌کننده هم برای جلوگیری از شکنندگی ناخن‌ها موثر است. هر چه تعداد دفعات چرب کردن ناخن‌ها در روز بیشتر باشد، به همان مقدار شکنندگی ناخن‌ها کمتر می‌شود.

6- سعی کنید کمتر از لاک و استون استفاده کنید.

7- علاوه بر قرار دادن میزان کافی شیر و پروتئین در برنامه غذایی می توانید مقداری ژلاتین نیز در آب میوه مخلوط کرده و میل کنید.

8- اگر دچار کم خونی هستید، آن را درمان کنید. نکته مهم در درمان کم خونی فقر آهن آن است که باید درمان را تا یکی دو ماه پس از رفع کامل علایم و عوارض ادامه داد تا ذخایر مغز استخوان نیز از آهن سیراب شوند.

 




باد مهربون, زندگی, سلامتی, همه چی داره